Task switching to przełączanie się między konkretnymi zadaniami, np. z pisania maila na wypełnianie formularza. Choć może chwilowo obniżyć efektywność (bo umysł musi się "przełączyć"), zwykle nie wymaga dużej zmiany trybu myślenia.
Context switching to przechodzenie między zadaniami, które należą do różnych „kontekstów mentalnych” – np. z pracy biurowej do prowadzenia rozmowy emocjonalnej, z analizowania danych do twórczego pisania, albo z roli zawodowej do roli opiekuńczej. Każda zmiana kontekstu wymaga uruchomienia innego zestawu funkcji poznawczych i emocjonalnych.
Dla osób neuroróżnorodnych – zwłaszcza z ADHD lub autyzmem – context switching może być szczególnie trudny i wyczerpujący. Może powodować tzw. task inertia (trudność z oderwaniem się od aktualnej aktywności), wzrost stresu lub przeciążenie poznawcze.
